Düşişleri Bülteni

Sessizligi bozma cabalariyla bu mucadeleye girmis bulunuyoruz, once seyrek seyrek duyulacak sesimiz, daha sonra senfoniye baslayacagiz. Ama su dogruki birbirimizi tanimiyoruz, tanimamizda zor. Yillar bizlerden hem cok seyler goturdu hemde bazilarimiz icin cok seyler getirdi. Onemli olan kazanmislarin kazandiklarini paylasmasini bilmesi ve alicilarinda geri vermeyi ogrenmesidir.
Yazdiklarimizdan cizdiklerimizden pratikteki yasadiklarimizdan kendi kendimizi anlatmaya calisiyoruz. Soyle acik sacik , icli disli konusabilenimiz varmiki su dunyada. Hem kulturel hem kisisel degerlerimizden oturu kendimizi baskalarina -daha dogrusu-dost bilip dost saydiklarimiza ne kadar anlatiyoruz. Ne kadar anlasilmaya yada paylasilmaya acigiz.
Gecenin bir saatinde teknolojinin nimetlerinden yararlanaraktan binlerce kilometre oteye, belki bir katkimiz olur yada katkilanmis oluruz umuduyla klavyelerine sarilan bizler, cokmu acinacak durumdayiz. Yoksa, tum insan olmaya calismanin acisiyla kivranirken hem kendimizi hemde baskalarini bu girdabin icine cekme hevesiylemi yapiyoruz bunlari. Yada bolunmus hayatlarimizin parcalarini eksiksiz toplayip birlestirebilecek bir uzun vadeli eylem icerisinde bunlari birbirine ekleyebilecegimiz sihirli bir tutkalin gercekliginin arayisi icindemiyiz. Her ne olursa olsun, sonucunda daha once yapmadigimiz bir olguyla karsi karsiyayiz ve bunun getirecegi her seyi gozonune alaraktan devam etmeliyiz. Ki ileride 'yapabilirdik ama yapmadik' diyip hayiflanmayalim. Sunun surasinda yasayacagimiz kac saniyeki, son saniyede 'keske'dememek icin gelin elimizden geleni yapalim. Keskeleri bir kenara atip yaptiklarimizin hesabini verelim, yapacaklarimiz icinde heyecanlanalim,yapmadiklarimizdan bizi kimse sorumlu tutamaz. Sorumlu ve sorunlu olacak gunlerin gelecegine dus dostlarini katalim.
Sores